Scroll naar boven

Columns Patrick Vermeulen


Op deze pagina kunt u de verzamelde columns vinden van PON-directeur Patrick Vermeulen, eigenlijk een columnist in directeurskleren. Deze columns verschijnen ook in de PON-nieuwsbrief.

 

Het feest van de democratie! (maart 2017)

Morgen is het zover: we kiezen onze nieuwe Tweede Kamer. Toch altijd weer een hoogtepunt in onze democratie. Al was het maar omdat onze democratie volop in het brandpunt van het nieuws komt te staan. Politieke leiders hebben de afgelopen periode met grote geestdrift gevochten om het leiderschap op rechts of links (het midden is 'uit'). Aan het eind van de dag hoopt men een groot  mandaat voor de komende 4 jaar te hebben verkregen. Nog even een formatie en dan aan de slag.

Lees verder >>

 

Is er plek in onze herberg? (december 2016)

Als kind kwam na Sinterklaas bij mij en mijn klasgenootjes de spanning van de nachtmis. Wie zouden engelen worden en wie mochten Joseph en Maria uitbeelden? In ons dorp begon de nachtmis met een processie van kinderen die het kindeke Jezus binnenbrachten. De dorpskerk in Terhole – een eenvoudige noodkerk uit 1920 – was dan prachtig met alleen kaarsen verlicht. Het koor zong 'Stille nacht' en de sfeer was er een van een groot mysterie. Ik droomde ervan om  bij het binnenkomen van de kerk, als Joseph vooraan te mogen lopen, naast Maria die het kindeke Jezus in haar arm droeg. En als Maria dan ook nog werd gespeeld door het meisje waarop ik stiekem verliefd was... ach ja...

Lees verder >>

 

Leve(n)de democratie (oktober 2016)

De afgelopen weken heb ik op een aantal plekken gesproken over democratie. Over de betekenis daarvan voor mezelf, over mogelijkheden en onderliggende waarden en hoe we onze democratie levendig houden. Over het gemak waarmee steeds iets nieuws wordt geïntroduceerd, zonder na te denken over hoe zich dat verhoudt tot het oude. Op het Festival van de Democratie in Breda en tijdens de ESIW in Tilburg, ontsponnen zich levendige discussies tussen politici, bestuurders, ondernemers en 'gewone' mensen. U kent ze wel.
Lees verder >>

 

Liefde als maatschappelijk doel (juli 2016)

Vanochtend – 19 juli 2016 – las ik in de Volkskrant over een rapport van McKinsey, met daarin de bevestiging van wat eerder door de Amerikaanse econooom Robert Gordon al was aangekondigd: onze kinderen gaan het niet meer zo goed hebben als wijzelf. Althans waar het om de ontwikkeling van onze welvaart gaat. Angst voor verlies en hoop op iets beters strijden met elkaar in het nadenken over het vervolg.
Lees verder >>

 

1, 2 of 3 keer slachtoffer (mei 2016)

Hoe schrijf je een scherpe column over de nuances van een terroristische aanslag? Mag je in het verdriet van nabestaanden roeren? En mag je suggereren dat niets doen een optie is?

Lees verder >>

 

Vertrouwen is goed, maar begrijpen is beter (februari 2016)

Toen ik enkele jaren geleden Gerdi Verbeet interviewde over haar boek met deze intrigerende titel, twijfelde ik al of ik haar goed begreep. Met een mooie beginvraag en prachtige verhalen, komt ze tot de constatering dat het voor de democratie niet essentieel is of er vertrouwen ontstaat in de gemaakte keuzes: "Ik wil mensen laten begrijpen wat wij doen. Als ze daarmee instemmen, heeft dat vertrouwen tot gevolg. Als ze er niet mee instemmen, hebben ze klaarblijkelijk ook begrepen wat wij doen."

Lees verder >>

 

Vluchteling: ja / nee (november 2015)

"Ben je voor of tegen?" Deze directe vraag kreeg ik zodra ik op een bijeenkomst van de vereniging kleine kernen (VKK) vertelde over ons onderzoek naar vluchtelingopvang in Brabant. Het verraste me. Ik reageerde in de trend van: "daar valt meer over te zeggen". Maar die kans kreeg ik niet. "Nee, ik wil eerst weten of je zelf voor of tegen opvang bent!" Opvallend hoe een complex vraagstuk gereduceerd werd tot een simpel voor of tegen. Een ja/nee: zwart/wit.

Lees verder >>


Weak signals en wittebrood (september 2015)

Wittebroodsweken. De periode van zes weken, waarin het kersverse bruidspaar niet gestoord mag worden door visite, vertegenwoordigers en andere onverlaten. Waarom? Uiteraard om het bruidspaar maximaal de kans te geven hun liefde te ontwikkelen. Aandacht en tijd helpen het paar waardering te krijgen voor elkaars mooie kanten en rekening te houden met elkaars onhebbelijkheden. Je leert elkaar lezen en waarderen.

Lees verder >>